2004/Oct/17

 

 ณ เมืองเล็กๆที่สวยงามและสงบสุข..เมืองหนึ่ง
คู่รัก-คู่หนึ่ง..ที่รักกันมาก

ทุกวัน..พวกเขาจะพากันไปดูพระอาทิตย์ ..ที่ริมชายหาด

และไปส่งพระอาทิตย์ที่ลับขอบฟ้าริมชายหาดตอนโพล้เพล

ทุกคน..ที่พบพวกเขา

จะมองด้วยสายตาอิจฉา..ในความรักของคนคู่นี้เสมอ

แต่แล้ววันหนึ่ง..เกิดอุบัติเหตุรถชนขึ้น

หญิงสาวผู้โชคร้าย..ได้รับบาดเจ็บสาหัส

เธอนอนเงียบอยู่บนเตียงของโรงพยาบาล

วันแล้ววันเล่า.. คืนแล้วคืนเล่า ..เธอก็ยังคงไม่ฟื้นคืนมา

ตอนกลางวัน..ชายหนุ่ม..จะมาเฝ้าอยู่ที่หน้าเตียง

ร้องเรียกคนรักของเขาเสมอ ..ทั้งที่เธอไม่ตอบสนองใดๆเลย

ตกกลางคืน..

ชายหนุ่ม..จะไปสวดภาวนาอ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้า..ที่โบสถ์นอกเมือง

เขาร้องไห้เสียจนน้ำตาเหือดแห้ง.. ไม่มีจะไหลออกมาอีกแล้ว

ผ่านไป 1 เดือน

หญิงสาว..ยังคงหลับใหล..ไม่ฟื้นขึ้นมาเหมือนเดิม
ส่วนชายหนุ่ม..ก็ดูจะซูบเซียวขึ้นทุกวัน

แต่เขาก็ยังคงสวดอ้อนวอน..ต่อพระผู้เป็นเจ้าอยู่เสมอไม่มีวันหยุด

จนวันหนึ่งพระผู้เป็นเจ้าเกิดเห็นใจในรักของชายหนุ่มและตกลงที่จะประทานพรให้แก่เขา  พระผู้เป็นเจ้าได้ถามชายหนุ่มว่า.. เจ้ายอมที่จะแลกพร ข้อนี้ด้วยชีวิตของเจ้าไหม?
ชายหนุ่มตอบโดยไม่ลังเลว่า ผมยอมครับ

พระผู้เป็นเจ้าพูดว่า  งั้นดี..ฉันจะให้คนรักของเจ้าฟื้นขึ้นมา..แต่เจ้าต้องแลกกับการกลายเป็นแมลงปอ..เป็นเวลา 3 ปี ..เจ้าจะตกลงยอมไหม?

ชายหนุ่มได้ฟังดังนั้น ก็ยังคงยืนยันคำตอบเดิม ผมยอมครับ
ฟ้าสางแล้ว..

ชายหนุ่ม..ได้กลายเป็นแมลงปอสวยงาม..ตัวหนึ่ง

เขาบอกลาพระผู้เป็นเจ้า..แล้วรีบบินกลับไปที่โรงพยาบาล

หญิงสาว..ฟื้นขึ้นมาแล้วจริงๆ มีนายแพทย์หนุ่มยืนอยู่ข้างเธอ ..คุยเรื่องอะไรกันสักอย่างหนึ่ง

แต่ช่างน่าเสียดาย..ที่เขาไม่สามารถที่จะได้ยิน..

หลายวันผ่านไป..

หญิงสาวแข็งแรง..พอที่จะออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว

แต่เธอดูไม่มีความสุขเลย

เธอออกตระเวนหาข่าวคราว..ของชายหนุ่ม

แต่ไม่มีใครรู้เลยว่า..ชายหนุ่มหายไปอยู่ที่ไหน

หญิงสาวยังไม่ละความพยายาม..ที่จะออกตามหาชายคนรักของเธอ

ชายหนุ่ม..ซึ่งอยู่ในร่างของเจ้าแมลงปอ..ได้แต่บินวนเวียนอยู่รอบตัวหญิงสาว..ไม่ห่าง ทว่า..เขาไม่สามารถที่จะส่งเสียง ..ไม่สามารถโอบกอดเธอได้เขาทำได้แค่เพียง..เฝ้ามองดูหญิงสาวไม่ให้คาดสายตา..เท่านั้น

ฤดูร้อน..ผ่านไปแล้ว

ลมฤดูใบไม้ร่วง..พัดใบไม้ปลิวร่วงหล่น..จากต้นไม้ใหญ่

เจ้าแมลงปอ..จำต้องจากที่นี่ไปแล้ว

นี่เป็นครั้งสุดท้าย..ที่เขาจะได้บินมาเกาะ..ที่บ่าของหญิงสาว
เขาใช้ปีกของเขา..ลูบใบหน้าของหญิงสาว

และใช้ปากเล็ก..จูบที่หน้าผาก

แต่อย่างไรก็ดี..ร่างเล็กบอบบาง..ในคราบของแมลงปอ

ก็ไม่สามารถเรียกร้องความสนใจจากหญิงสาวได้ เธอได้แค่เพียงพริบตา

ฤดูใบไม้ผลิ..มาเยือน
เจ้าแมลงปอ..รีบบินกลับมาหาคนรักของเขา

เพื่อจะพบกับร่างอันคุ้นตานั้น แต่บัดนี้ได้ยืนเคียงคู่อยู่กับชายหนุ่มรูปร่างสันทัดคนหนึ่ง  ภาพนั้นทำให้เจ้าแมลงปอ..เกือบจะบินตกลงมาจากอากาศเลยทีเดียว

ชาวบ้าน ต่างกล่าวขานถึงเรื่องอุบัติเหตุที่ทำให้หญิงสาวได้รับบาดเจ็บสาหัส และทำให้ได้พบรักกับแพทย์หนุ่มที่น่ารัก ..และใจดี..คนนี้

และยังกล่าวถึง..ความรักของคนทั้งคู่ที่ดูเหมือนถูกกำหนดมาอย่างไรอย่างนั้น  พวกเขายังคงพูดถึงหญิงสาวที่สดใสร่าเริงขึ้นกว่าเมื่อก่อน..มากมายนัก

เจ้าแมลงปอ..รู้สึกเจ็บปวดยิ่งนัก  หลังจากนั้นไม่กี่วัน

แมลงปอ..เห็นแพทย์หนุ่มผู้นั้นพาคนรักของตนไปชายทะเล..เพื่อดูพระอาทิตย์  ยามพลบค่ำเขาและเธออยู่ที่ชายหาดเพื่อดูพระอาทิตย์ที่ลับขอบฟ้าไปไกล  แต่สำหรับเขาแล้วนอกจากบินมาเกาะที่บ่าของหญิงสาวแล้ว.. เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย

หน้าร้อนของปีนี้ช่างยาวนานนัก  เจ้าแมลงปอบินต่ำลงทุกวันๆ..ด้วยความรู้สึกที่เจ็บปวด

เขาไม่มีเรี่ยวแรงเพียงพอที่จะบินเข้าใกล้หญิงอันเป็นที่รักอีกแล้ว

ท่าทางการพูดคุยกันอย่างสนิทสนม..ของคนทั้งคู่  เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของทั้งคู่..ทำให้เขารู้สึกโดดเดี่ยวเป็นยิ่งนัก

ย่างเข้าฤดูร้อน..ของปีที่ 3

เจ้าแมลงปอ..ไม่ค่อยได้ไปเฝ้าดูคนรักของเขาแล้ว

บ่าของเธอบัดนี้ถูกโอบกอดด้วยมือของแพทย์หนุ่ม

ใบหน้าของเธอ..ถูกประทับจูบอย่างเบาๆ..จากเขาผู้นั้น

ดูท่าทางแล้ว..ไม่มีทางเลย..ที่หญิงสาวจะมีเวลาที่จะไปคิดถึง..แมลงปอที่เจ็บปวดตัวหนึ่ง เธอคง

ไม่มีทาง..ที่จะไปคิดถึงอดีต..กับสิ่งที่ผ่านไป

วันครบรอบปีที่ 3 ที่พระผู้เป็นเจ้ากำหนดไว้ใกล้มาถึงแล้ว

คนรักของเจ้าแมลงปอ..กับนายแพทย์หนุ่ม..ได้จัดพิธีแต่งงานขึ้น..ในวันสุดท้ายของวันนั้นเอง เจ้าแมลงปอ..ค่อยๆบินเข้าไปในโบสถ์และไปเกาะที่บ่าของพระผู้เป็นเจ้า

เขาได้ยินเสียงของคนรัก..ที่ดังมาจากข้างล่าง..ตอบรับคำสาบานของพระผู้เป็นเจ้าว่า...ฉันยอมรับ

เขาเห็นแพทย์หนุ่มคนนั้น..สวมแหวนให้คนรักของเขา

ตามด้วยจุมพิตที่แสนหวาน.........ของคนทั้งคู่

เจ้าแมลงปอ..ปล่อยให้น้ำตาแห่งความเจ็บปวด..ไหลออกมา

พระผู้เป็นเจ้าถามแมลงปอว่า..  เจ้ารู้สึกเสียใจไหม?

เจ้าแมลงปอเช็ดน้ำตา..แล้วตอบว่า.. ไม่เสียใจครับ

พระผู้เป็นเจ้าถอนหายใจ..แล้วพูดต่อว่า..

 พรุ่งนี้เจ้าก็ได้กลับเป็นเจ้าคนเดิมแล้ว

เจ้าแมลงปอ..ส่ายหน้าอย่างช้าๆ..ก่อนตอบว่า..

 ขอผมเป็นแมลงปออย่างนี้ไปตลอดชีวิตเถอะครับ


บางบุพเพ.. บางชะตา..ถูกกำหนดมา..เพื่อที่ต้องสูญเสียไป
บางบุพเพ.. ตอนจบไม่ได้สวยงาม..อย่างที่คิด

รักคนๆหนึ่ง ไม่จำเป็นเลยว่าต้องได้รับรักตอบ

แต่เมื่อได้รับความรักจากใครคนหนึ่ง.......................เราต้องเก็บดูแลรักษามันไว้อย่างดีที่สุด

~~*~~~*~~~*~~~*~~

 บนบ่าของคุณ..มีแมลงปอไหม?

 

เรื่องนี้ไปอ่านเจอมาอีกทีค่ะ เป็นเรื่องราวที่ประทับใจเลยอยากให้เพื่อนๆทุกคนได้อ่านกัน สำหรับท่านที่อ่านแล้วประทับใจก็เก็บไว้ได้นะคร้าบบบบบบบบบบ

Comment

Comment:

Tweet


เนอะๆท่านพี่
#4 by icess At 2004-10-18 19:35,
สงสานชายคนแรกอย่างแรงอ่ะ T[]T
อุตส่าห์ยอมเป็นแมลงปอ
#3 by plariex At 2004-10-18 18:20,
ช่ายๆเหนด้วย
เราอ่านเรายังซึ้งเลย
อ่านกี่ทีก็ประทับใจ
#2 by icess At 2004-10-18 16:30,
ซึ้งงงงงงงงงงงงง
Y-Y
#1 by abzee () At 2004-10-17 21:26,